Vandaag vierde Manege Korps Rijdende Artillerie haar 60e verjaardag met een reünie bij de manege op de Lkol Tonnetkazerne in 't Harde. Waar tijdens het opbouwen en g
ereed maken van de locatie de weergoden hun best deden om het feestje in het water te laten vallen, bleken zijn uiteindelijk de genodigden goed gezind, en was het op het moment dat het er toe deed, droog. Via oude namenlijsten, contacten en zoeken werd een aanzienlijk aantal oud-rijders, medewerkers, relaties en leidinggevenden (terug)gevonden en velen van hen kwamen naar 't Harde om te zien waar hun inspanningen in het verleden, mede aan hebben bijgedragen: een prachtige manege, stevig verankerd binnen defensie.
In zijn toespraak ging Korpscommandant lkol Geert Kramer in op een aantal aspecten van de manege, met vooral de mens centraal. Om het jubileum niet ongemerkt voorbij te laten gaan is voor het 60-jarig bestaan een boek geschreven, dat vandaag het licht zag. Aanvankelijk was het de bedoeling om al bij het 50-jarig bestaan een boek uit te geven, maar dat is er door omstandigheden niet van gekomen. Met het manuscript van toen lag er echter een solide basis en hoefden er nog maar 10 jaar aan toegevoegd te worden. Een team met een extern geworven vrijwillige eindredacteur h
eeft het manuscript gemoderniseerd, aangevuld en vervolgens in boekvorm gegoten. De Korpscommandant dankte allen die hier aan meegewerkt hebben, en zette eindredacteur Alexander Heusschen in het zonnetje met een tastbaar blijk van waardering voor het vele werk, door hem verricht. Vervolgens verzocht hij mevrouw Joyce van Pelt naar voren te komen om het eerste exemplaar van het boek in ontvangst te nemen. Mevrouw van Pelt is de echtgenote van de inmiddels overleden schrijver van het originele manuscript, lkol.tit.b.d. Marius van Pelt, OBE. Zij nam het boek zichtbaar geroerd aan, en hief het ten hemel om het zo aan haar echtgenoot te tonen; een ontroerend beeld.
Na dit plechtige moment, was het tijd om het kruitslijm weg te spoelen met een glaasje Rijderskruit, en daarna vooral te doen waar de reünie voor bedoeld was: Bijpraten, herinnering op halen, oude vriendschappen te hernieuwen en nieuwe te sluiten. Oud en nieuw vonden elkaar, en veel oud-medewerkers toonden zich enthousiast over de prachtige faciliteiten van de huidige manege, die natuurlijk al haar deuren open had staan voor de mensen op wiens schouders de huidige organisatie gebouwd is. Sterke verhalen en mooie herinneringen wisselden elkaar af, en menig telefoonnummer en emailadres werd uitgewisseld met de afspraak elkaar snel weer eens te zien. Onder het genot van een drankje en een hapje vloog de tijd, veel te vroeg voor sommigen was het einde van de receptie alweer daar.